Za darmo · Bez rejestracji
Twórz karty pracy z twierdzenia Pitagorasa: szukaj przeciwprostokątnej lub przyprostokątnej, wybieraj wyniki całkowite albo pierwiastki i osobne strony z rozwiązaniami. Ustaw powtarzalny wariant i obejrzyj każdą stronę przed eksportem.
Podgląd jest przeskalowany. PDF zachowuje dokładne wymiary.
Karta nadaje się na początek lekcji, samodzielną powtórkę lub pracę domową. Każde zadanie podaje dwie długości i wymaga znalezienia trzeciej. Zacznij od jednego rodzaju niewiadomej, aby uczeń skupił się na wyborze działania. Później przejdź do zestawu mieszanego. Mały kwadrat wskazuje kąt prosty także w obróconych figurach. Dzięki temu uczeń rozpoznaje przeciwprostokątną po jej położeniu względem kąta, zamiast kierować się wyłącznie znajomym wyglądem rysunku.
Nie. Trójkąty są schematyczne i wyraźnie opisane jako narysowane bez skali. Pokazują kąt prosty i oznaczenia boków, lecz nie kodują rzeczywistych długości. Do każdego obliczenia używaj podanych liczb. Pomiar linijką na wydrukowanej karcie nie stanowi poprawnego sprawdzenia wyniku matematycznego, nawet gdy otrzymana proporcja wydaje się podobna.
Narzędzie generuje oznaczone trójkąty prostokątne z jednym nieznanym bokiem. Nie tworzy zadań fabularnych, stosunków trygonometrycznych, obliczeń kątów ani dowodów twierdzenia. Możesz ustnie dodać kontekst podczas lekcji, zachowując wspólną jednostkę dla znanych boków. Końcowa odpowiedź jest długością, a nie polem, mimo że we wzorze występują kwadraty.
Wyłącz rozwiązania przed pobraniem uczniowskiego PDF lub wydrukowaniem całego zestawu. PNG, SVG i Udostępnij wykorzystują aktualnie wybraną stronę podglądu; PDF i Drukuj obejmują wszystkie wygenerowane strony. Link przechowuje również ustawienia. Sprawdź zatem zarówno wybór strony, jak i opcję odpowiedzi, zanim wyślesz materiał klasie lub pojedynczej osobie.
Przyprostokątne a i b spotykają się przy kącie prostym. Naprzeciw niego leży c, czyli przeciwprostokątna. Gdy szukasz c, dodaj kwadraty: c² = a² + b². Gdy brakuje przyprostokątnej, odejmij kwadrat drugiej od kwadratu przeciwprostokątnej, na przykład a² = c² − b². Następnie oblicz dodatni pierwiastek, ponieważ długość nie jest ujemna. Najpierw zapisz podstawienie liczb do wzoru. Pozwala to rozdzielić błędny wybór działania od pomyłki w mnożeniu lub odejmowaniu podczas dalszego liczenia.
Tryb całkowity korzysta z trójek pitagorejskich. Tryb pierwiastków celowo daje wyniki niecałkowite, a odpowiedzi zawierają uproszczony pierwiastek dokładny i przybliżenie dziesiętne. Na przykład √72 = 6√2, a nie 36. Wybierz jedno, dwa lub trzy miejsca po przecinku. Zachowaj dokładność w działaniach pośrednich i zaokrąglij dopiero końcową długość. Znak równości oznacza wartość dokładną, natomiast znak przybliżenia sygnalizuje zaokrąglenie. Poproś ucznia o wyjaśnienie, dlaczego tych dwóch zapisów nie należy bezmyślnie zamieniać.
