Przygotuj wzory do odbicia względem pionowej albo poziomej osi. Dobierz wielkość siatki, rodzaj układu i liczbę ćwiczeń. Osobny klucz pokazuje dokładne położenie wszystkich pól po uzupełnieniu drugiej połowy.
Podgląd na żywo210 × 297 mm
A4
Podgląd jest przeskalowany. PDF zachowuje dokładne wymiary.
PDF i druk obejmują wszystkie strony. PNG i SVG zapisują aktualnie widzianą stronę.
Aby wydrukować w rzeczywistym rozmiarze: wybierz 100% / Rzeczywisty rozmiar, ustaw właściwy format papieru i wyłącz nagłówki oraz stopki. Poradnik drukowania ↗
Gotowe do druku
W odbiciu pole znajduje się po przeciwnej stronie osi, zachowując tę samą odległość. Tutaj oś przebiega po granicy środkowych wierszy lub kolumn, a nie przez środki komórek. Zacznij od prostego pola blisko tej granicy i stopniowo przechodź do dalszych pozycji. Celem jest zrozumienie odpowiadających sobie miejsc, a nie tylko stworzenie ładnego obrazka. Wyjaśnienie drogi od pola do osi pomaga sprawdzić sposób myślenia ucznia.
💡Kilka przydatnych odpowiedzi
Dlaczego oś biegnie między komórkami?
Takie położenie pozwala każdej całej komórce przyporządkować pełną komórkę po drugiej stronie. Nie trzeba zamalowywać połówek pól. Odległości licz od wskazanej granicy. Oś przechodząca przez środek komórki wymagałaby innej konstrukcji, której te zadania nie stosują, nawet jeśli podobny rysunek można wykonać samodzielnie.
Czy wszystkie zamalowane części powinny się łączyć?
Nie. Wzór może składać się z oddzielnych fragmentów, a nawet pojedynczych pól. Każdy z nich podlega temu samemu odbiciu. Nie pomijaj drobnych elementów jako nieistotnych. Ich poprawne przeniesienie często pokazuje, czy uczeń porównuje pozycje, czy tylko próbuje odtworzyć ogólny wygląd dużej figury.
Czy dostępne są osie ukośne i obroty?
Nie. Wybierasz pionową lub poziomą oś środkową i wykonujesz jedno odbicie. Obracanie wzorów oraz własne przesyłane rysunki nie należą do możliwości tego narzędzia. Jeśli później omawiasz inną transformację, sformułuj osobne polecenie i nową regułę, aby nie mieszać jej z zasadą używaną tutaj.
Licz odległości od środkowej osi
✏️Kwadratowa siatka ma osiem, dwanaście albo szesnaście pól na każdym boku. Przy pionowej osi wzór jest po lewej, a uzupełnienie po prawej. Przy poziomej dany wzór znajduje się u góry i jest odbijany w dół. Papier w kratkę pozwala przećwiczyć pojedynczy przykład w większej skali. Najpierw wskażcie stronę podaną i stronę do wykonania, aby obrót kartki nie zmienił nieświadomie interpretacji polecenia.
Pionowe odbicie zachowuje wiersz, lecz zmienia kolumnę. Poziome zachowuje kolumnę, lecz zmienia wiersz. Policz kroki od osi do pierwotnej komórki i odłóż taką samą odległość po drugiej stronie. Nie zaczynaj bezrefleksyjnie od zewnętrznej krawędzi. Szczególnie na większej siatce małe przesunięcie początku liczenia może sprawić, że wiele następnych pól zostanie systematycznie umieszczonych w niewłaściwych miejscach.
Zachowaj właściwy wiersz lub kolumnę
Dostępne wzory to mozaika, schodki i romb. Numer wariantu ustala pierwotny zestaw zacieniowanych komórek w ramach wybranego motywu. Niektóre fragmenty mogą być odłączone. To nie błąd: każda zajęta komórka wymaga własnego odbicia, również gdy nie styka się z dużą figurą. Sprawdzaj więc nie tylko zewnętrzny obrys, ale także pojedyncze pola, małe przerwy i wewnętrzne odstępy.
Zadania ze współrzędnych mogą osobno rozwijać dokładne wskazywanie pozycji. Ta karta korzysta jednak z wydrukowanej siatki i nie wymaga dodatkowych osi liczbowych. Przy trudności ustalcie własne nazwy wierszy i kolumn, po czym konsekwentnie stosujcie tę samą umowę. Pozwala to odnaleźć konkretną komórkę bez zgadywania i porównać jej położenie z partnerem po przeciwnej stronie osi.
Sprawdzaj także odłączone fragmenty
📝Klucz zawiera dokładny zestaw komórek pierwotnych i odbitych. Jest to jedno odbicie, bez obrotów i osi ukośnych. Kolorowanki z mandalami przedstawiają inne regularne układy i mogą służyć porównaniu rodzajów powtarzalności. Nazwijcie jednak właściwą zmianę zamiast uznawać każdy uporządkowany ornament za to samo ćwiczenie. Generator nie przyjmuje również własnego rysunku ani zdjęcia jako wzoru do automatycznego odbicia.
Możesz wybrać dwa, cztery albo osiem ćwiczeń, po dwie siatki na stronie. Odpowiedzi następują po wszystkich stronach z zadaniami. Siatka pomaga wskazywać pozycje, ale nie obiecuje określonego fizycznego rozmiaru pojedynczego pola. Przy sprawdzaniu przechodź wierszami lub kolumnami. Wskaż pierwszą rozbieżność i poproś o ponowne policzenie odległości, zamiast od razu kazać uczniowi ścierać cały poprawnie rozpoczęty wzór.
Karty pracy z symetrii
Pionowe odbicie mozaiki
Wybierz siatkę dwanaście, pionową oś, mozaikę, dwa ćwiczenia i wariant 17. Włącz odpowiedzi na pionowym A4. Powstaną dwie strony: dwa zadania oraz ich rozwiązania. Uzupełnij prawą połowę, zachowując wiersz każdego pola z podanej części po lewej stronie osi.
Ustaw siatkę szesnaście, poziomą oś, schodki, cztery ćwiczenia i wariant 31. Pozostaw odpowiedzi na pionowym A4. Dwie strony zadań poprzedzają dwie strony klucza. Wzór z góry przenieś na dolną połowę, zachowując kolumnę i odległość każdej komórki od osi.