Za darmo · Bez rejestracji
Wydrukuj koło kwintowe z międzynarodowymi nazwami tonacji, równoległym molem i liczbą znaków przykluczowych. Wersja pełna, ćwiczeniowa oraz pusta pomagają przygotować różne zadania muzyczne.
Podgląd jest przeskalowany. PDF zachowuje dokładne wymiary.
Koło kwintowe porządkuje związki między tonacjami. Przydaje się do powtarzania znaków przykluczowych i odnajdywania tonacji równoległych, lecz nie zastępuje czytania utworu. Na początku przejdźcie kilka sąsiednich pozycji i nazwijcie zachodzącą zmianę. Dopiero potem poproś o uzupełnienie całego koła z pamięci, z jasno ustalonym systemem nazw literowych.
Nie. Para równoległa ma wspólne znaki przykluczowe, lecz różne toniki, jak C-dur i a-moll. Tonacje jednoimienne są innym porównaniem. Rozróżnij te pojęcia przed uzupełnianiem koła, ponieważ sama informacja, że przechodzimy z dur do moll, nie określa jeszcze właściwego rodzaju związku.
Pozycja sześciu znaków przedstawia F♯ i G♭ wraz z odpowiednimi parami molowymi. Są to enharmoniczne sposoby zapisu w powszechnym stroju równomiernie temperowanym, ale ich znaki przykluczowe wyglądają inaczej. Wspólny sektor pokazuje przejście między krzyżykową a bemolową stroną schematu.
W ćwiczeniu uzupełnia się nazwy w przygotowanej strukturze i można dołączyć gotowy klucz. Pusty szablon usuwa również znaki i służy bardziej samodzielnej pracy, bez strony odpowiedzi. Wybór zależy od tego, które informacje uczeń ma odtworzyć i jakie podpory chcesz mu pozostawić.
Dwanaście pozycji zgodnie z ruchem wskazówek zegara zaczyna się od C, dalej G, D, A, E, B, F♯/G♭, D♭, A♭, E♭, B♭ i F. Sąsiednie miejsca łączy krok kwintowy. W części koła użyte są nazwy bemolowe, aby zachować czytelny układ zwykłych znaków przykluczowych, zamiast prezentować wiele rzadko stosowanych teoretycznych zapisów o dużej liczbie znaków.
Litera B w międzynarodowej notacji oznacza polskie H, natomiast B♭ to polskie B. Ta różnica jest istotna także przy odpowiedziach w ćwiczeniu. Nie odczytuj samego B jako b-moll lub B-dur w polskiej konwencji. Porównanie z papierową klawiaturą pomaga oddzielić wysokość dźwięku od nazwy używanej w różnych tradycjach muzycznych.
