แม่แบบการ์ตูนและสตอรีบอร์ด.

🎨จำนวนช่องเลือกได้สอง สาม สี่ หก แปด เก้า หรือสิบสอง แบบตารางแบ่งช่องสม่ำเสมอ แบบแถบให้ภาพแนวยาว ส่วนแบบเน้นภาพแรกให้ช่องบนเต็มแถวแล้ววางช่องที่เหลือด้านล่าง จำนวนต่างกันทำให้สัดส่วนเปลี่ยน จึงควรดูทั้งหน้าบนขนาดกระดาษจริง ไม่ตัดสินจากชื่อรูปแบบเพียงอย่างเดียว

ช่องน้อยช่วยให้วาดรายละเอียดและใช้จังหวะเล่าช้าลง ช่องมากเหมาะกับการแยกการกระทำเล็ก ๆ แต่เหลือพื้นที่ตัวอักษรน้อย ลองคิดสามช่วงคือเตรียมเหตุการณ์ การเปลี่ยนแปลง และผลลัพธ์ เครื่องมือทำโปสเตอร์เหมาะกว่าเมื่อมีภาพหลักเดียวกับข้อความสั้นและไม่ต้องอ่านหลายฉากตามลำดับ

ช่องไฟปรับได้สามถึงสิบสองมิลลิเมตร ขอบนอกคงที่สิบสี่มิลลิเมตร ขนาดช่องคำนวณจากพื้นที่หน้า ไม่ได้มีตัวปรับสัดส่วนแยกแต่ละช่อง ช่องไฟมากช่วยแยกฉากแต่ลดพื้นที่วาด ถ้ารูปแบบแน่นเกินไป ให้ลดจำนวนช่องหรือเพิ่มขนาดกระดาษแทนการย่อข้อความจนอ่านยาก

พื้นที่คำบรรยายเป็นแถบสูงสิบมิลลิเมตรภายในแต่ละช่อง บอลลูนให้พื้นที่ว่างสำหรับเขียนคำพูด ควรย่อบทสนทนาก่อนวาดรายละเอียด กระดาษมีเส้นบรรทัดใช้เขียนบทแยกได้ เครื่องมือนี้ไม่มีช่องใส่ข้อความเฉพาะบอลลูนหรือคำสั่งอัปโหลดรูปลงในแต่ละช่องของการ์ตูน

✏️ร่างตัวละครและทิศการมองด้วยเส้นเบาก่อน ลองดูว่าถ้าไม่มีคำพูดยังเข้าใจลำดับหรือไม่ ใบฝึกสะกดคำช่วยทบทวนคำที่จะใช้ในเรื่อง ตรวจความยาวประโยคและการสะกดก่อนลงสี เพื่อไม่ต้องเบียดตัวอักษรลงในภาพที่เต็มแล้ว หรือย้ายบอลลูนจนบังส่วนสำคัญของฉาก

พิมพ์ร่างหนึ่งแผ่นและลองใช้ปากกาจริง การเปลี่ยนแนวกระดาษเปลี่ยนสัดส่วนช่อง แบบแถบมักได้พื้นที่แนวนอนมากขึ้นบนหน้ากระดาษแนวนอน อย่าคาดว่าชื่อหรือบอลลูนจะขยายตามข้อความยาวโดยอัตโนมัติ เลือกโครงหน้าตามสิ่งที่ต้องเล่าและเผื่อที่สำหรับแก้ไขก่อนทำฉบับสมบูรณ์