ฟรี · ไม่ต้องสมัครสมาชิก

แบบฝึกอ่านและเขียนโน้ต.

สร้างแบบฝึกอ่านเสียงธรรมชาติหรือเขียนโน้ตลงบรรทัด เลือกกุญแจเสียงสองแบบ ช่วงเส้นน้อย และชื่ออักษรสากลหรือโดคงที่ พร้อมคำตอบที่ระบุเลขอ็อกเทฟ

ปรับแต่ง

01 หน้ากระดาษ
ทิศทาง
02 รายละเอียด

ใช้เฉพาะเสียงธรรมชาติ คำตอบมีเลขอ็อกเทฟตามระบบระดับเสียงวิทยาศาสตร์ โดคงที่หมายถึง C และ B สากลคือ B ธรรมชาติ

03 สีหมึก
สีหมึก
สีกระดาษ

○ ฟรี · ไม่ต้องสมัครสมาชิก

ตัวอย่างแบบเรียลไทม์210 × 297 mm
A4

ตัวอย่างถูกปรับขนาดให้เข้ากับหน้า แต่ PDF จะรักษาขนาดที่แน่นอนไว้

พร้อมสำหรับเครื่องพิมพ์

สีที่กำหนดเอง

สีหมึก

ใช้ลูกศรซ้ายและขวาเพื่อปรับความอิ่มตัว ส่วนลูกศรขึ้นและลงเพื่อปรับความสว่าง คลิก Shift เพื่อปรับขนาดใหญ่ขึ้น

เริ่มดูเครื่องหมายกุญแจเสียงก่อนนับเส้นกับช่อง แล้วจึงระบุชื่อและอ็อกเทฟ ตำแหน่งสูงเท่ากันบนกระดาษอาจเป็นคนละเสียงเมื่อเปลี่ยนกุญแจ จึงไม่ควรจำจากรูปร่างอย่างเดียว ใช้หัวโน้ตตัวกลมเพื่อแสดงตำแหน่งอย่างชัดเจน แยกการฝึกระดับเสียงนี้ออกจากการนับจังหวะหรือค่าความยาวโน้ต

คำตอบที่มีประโยชน์บางส่วน

โดคงที่เปลี่ยนเมื่อเปลี่ยนคีย์หรือไม่

ไม่เปลี่ยน ในแบบฝึกนี้ C เป็น Do และ D เป็น Re เสมอ พร้อมเลขอ็อกเทฟ ต่างจากระบบที่ขยับโดตามโทนิก ควรตรวจระบบในหนังสือที่ใช้อยู่ก่อน ชื่อร้องเหมือนกันไม่ได้ทำให้ระดับเสียงจริงเหมือนกันเมื่อกำลังใช้คนละกฎ

ทำไมต้องเขียนเลขอ็อกเทฟด้วย

ตัวอักษรเดียวไม่แยกเสียงชื่อเดียวกันที่อยู่ต่างระดับ หากชื่อถูกแต่เลขผิด ควรตรวจตำแหน่งของกุญแจหรือเส้นน้อยอีกครั้ง ตอนตรวจคำตอบให้ดูทั้งอักษรหรือชื่อร้องและเลข ต้องตรงทั้งสองส่วนจึงจะระบุเสียงที่โจทย์กำหนดได้ครบ

โน้ตตัวกลมแปลว่าเป็นแบบฝึกจังหวะหรือไม่

ในหน้านี้ใช้เพื่อระบุตำแหน่งระดับเสียง ไม่ออกโจทย์เครื่องหมายกำหนดจังหวะ ตัวหยุด หรือการรวมค่าความยาว อย่าอ่านการจัดข้อเป็นทำนองหรือห้องเพลง แต่ตรวจแต่ละชื่อ อ็อกเทฟ และตำแหน่งอย่างอิสระ หากสอนจังหวะร่วมด้วยต้องอธิบายกติกาเพิ่มต่างหาก

ใช้กุญแจเสียงตั้งตำแหน่ง

ภาพสีน้ำมือกำลังเขียนโน้ตบนกระดาษบรรทัดห้าเส้น

กุญแจซอลภายในบรรทัดใช้ E4–F5 และเมื่อรวมเส้นน้อยใช้ C4–A5 กุญแจฟาภายในบรรทัดใช้ G2–A3 และขยายเป็น E2–C4 ทั้งเส้นและช่องระหว่างเส้นเป็นตำแหน่งเสียง หากต้องการพื้นที่เขียนเพิ่ม ใช้กระดาษบรรทัดดนตรี แต่ต้องเติมกุญแจที่ต้องการเอง อย่าถือว่าเส้นเปล่ากำหนดช่วงเสียงแล้ว

โหมดอ่านแสดงโน้ตตัวกลมและให้เขียนชื่อกับอ็อกเทฟ โหมดเขียนให้ระดับเสียงแล้วเว้นบรรทัดสำหรับวางโน้ต เฉลยเติมชื่อหรือหัวโน้ตที่ถูกตามโหมด ทั้งสองทิศของความสัมพันธ์ควรฝึกคู่กัน หลังอ่านเสร็จลองเขียน จะเห็นว่าสามารถกำหนดตำแหน่งเองได้หรือเพียงจำรูปที่คุ้นเคย

เลือกช่วงเสียงและระบบชื่อ

ชื่อสากลใช้ A–G โดย B คือ B ธรรมชาติ โดคงที่จับ C D E F G A B กับ Do Re Mi Fa Sol La Si และไม่เลื่อนตามคีย์ เมื่อเทียบกับแม่แบบคีย์บอร์ดเปียโน ให้ดูการจัดกลุ่มคีย์และการนับเส้นช่องแยกกัน ตรวจด้วยว่าตำราอื่นที่ใช้ร่วมกันเป็นโดเคลื่อนที่หรือโดคงที่

ตัวเลขคำตอบคืออ็อกเทฟในระบบระดับเสียงวิทยาศาสตร์ ช่วยแยกชื่อเดียวกันต่างระดับ เช่น C4 กับ C5 เส้นน้อยเป็นการต่อบรรทัด ไม่ใช่เครื่องหมายชาร์ปหรือกุญแจใหม่ เริ่มจากเสียงอ้างอิงที่รู้แล้วนับสลับเส้น ช่อง เส้นทีละขั้น ตอนวาดควรวางหัวโน้ตให้ชัดว่าอยู่บนเส้นหรือในช่อง ไม่ก้ำกึ่งระหว่างสองตำแหน่ง

เชื่อมการอ่านกับการเขียน

หนึ่งหน้ามีสิบสองข้อ เลือก 12, 24 หรือ 48 ข้อและใช้เลขตั้งต้นบวกทำซ้ำ เมื่อผสมกุญแจเสียงให้ตรวจเครื่องหมายทุกข้อ ไม่ใช้หลักของข้อก่อนโดยอัตโนมัติ หากจะเรียนความสัมพันธ์คีย์ต่อ ใช้วงกลมคู่ห้าได้ แต่หน้านี้ไม่เพิ่มเครื่องหมายประจำคีย์ เครื่องหมายแปลงเสียง คอร์ด หรือโจทย์จังหวะให้เอง

หน้าเฉลยอยู่หลังหน้าแบบฝึก เวลาเทียบให้บอกด้วยว่าใช้เส้นหรือช่องใดเป็นจุดอ้างอิง ไม่ใช่พูดเพียงชื่อสุดท้าย PDF และพิมพ์รวมทุกข้อ ภาพเดี่ยวและแชร์ใช้หน้าที่เลือก ไม่มีการเล่นเสียง ฟังไมโครโฟน หรือตรวจลายมืออัตโนมัติ ผู้เรียนหรือผู้สอนจึงต้องตรวจสิ่งที่เขียนบนกระดาษเอง

แบบฝึกอ่านและเขียนโน้ต

อ่านสองกุญแจเสียง

เลือกทั้งสองกุญแจ โหมดอ่าน ภายในบรรทัด อักษรสากล 12 ข้อ เลขตั้งต้น 17 และเปิดเฉลย ได้แบบฝึกหนึ่งหน้ากับเฉลยหนึ่งหน้า ระบุเครื่องหมายก่อนนับตำแหน่ง แล้วตอบชื่อพร้อมเลขและตรวจทั้งคู่

เปิดตัวอย่างนี้

เขียนพร้อมเส้นน้อย

เลือกกุญแจซอล โหมดเขียน รวมเส้นน้อย โดคงที่ 24 ข้อ เลขตั้งต้น 31 และเปิดเฉลย ได้แบบฝึกสองหน้าตามด้วยเฉลยสองหน้า เทียบชื่อร้องกับตัวอักษรคงที่ แล้วใช้เลขอ็อกเทฟวางโน้ตบนเส้นหรือช่องที่ถูก

เปิดตัวอย่างนี้